Afscheidsfotografie

Het klinkt misschien zwaar. Maar er zijn mensen die later dankbaar zijn dat iemand het heeft vastgelegd.

Ze willen niet alleen onthouden hoe verdriet eruitzag. Ze willen ook terugzien hoe liefde eruitzag. Wie er kwamen. Wie er huilde. Wie er lachte om een verhaal dat alleen zij nog kenden.

Juist op zo'n dag gaat er veel aan je voorbij. Wanneer je afscheid neemt van iemand die je lief is, ben je niet bezig met alles wat er om je heen gebeurt. En misschien hoeft dat ook niet.

Later hoor ik vaak dat families foto's terugzien van momenten die ze die dag helemaal niet hebben opgemerkt. Niet omdat ze niet wilden kijken, maar omdat verdriet alles even kleiner maakt.

Mijn foto's zijn er niet om dat verdriet weg te nemen.

Ze zijn er om te laten zien hoeveel liefde er was.

Tijdens een uitvaart beweeg ik mij zo onzichtbaar mogelijk tussen de aanwezigen. Ik geef geen aanwijzingen en onderbreek geen momenten. Ik observeer, kijk en leg vast wat er al gebeurt.